Yol’u ve an’ı yaşamak

İnsan yoldayken az sonra varacağı yeri değil de, aslında yaşamında gittiği yeri düşünür. Bu hep böyle değil midir?

Tam gitme anında içeriden dışarıya bakılan bir pencere olur -genelde- o pencerenin camının berrak oluşu ve temizliği kişinin gerçekliğini ve hayallerini yansıtıverir. Hem içeriden dışarıya hem de içeriden içeriye bir bakış yaratır yolculuk ve yol sırasında başını yasladığı pencere -kişide-.

Şimdi ben yoldaki bu bakış bu düşünüş halini şehirler arası otobüslerde, trende yaşıyorum. Hepimiz yaşıyoruz…Ama sonra birden esas yolculuğun hiç bitmediği gerçeğini algılıyorum.  O berrak o temiz o beni yanıltmayacak “pencereyi” her an yanımda arıyorum.

Bu pencere bir olay ya da bir kişi olabiliyor

bilemiyorsunuz…

Köyü özledim

Hem de çok

Şimdi bekliyorum

Reklamlar