Aylık arşivler: Şubat 2012

Yol’u ve an’ı yaşamak

İnsan yoldayken az sonra varacağı yeri değil de, aslında yaşamında gittiği yeri düşünür. Bu hep böyle değil midir?

Tam gitme anında içeriden dışarıya bakılan bir pencere olur -genelde- o pencerenin camının berrak oluşu ve temizliği kişinin gerçekliğini ve hayallerini yansıtıverir. Hem içeriden dışarıya hem de içeriden içeriye bir bakış yaratır yolculuk ve yol sırasında başını yasladığı pencere -kişide-.

Şimdi ben yoldaki bu bakış bu düşünüş halini şehirler arası otobüslerde, trende yaşıyorum. Hepimiz yaşıyoruz…Ama sonra birden esas yolculuğun hiç bitmediği gerçeğini algılıyorum.  O berrak o temiz o beni yanıltmayacak “pencereyi” her an yanımda arıyorum.

Bu pencere bir olay ya da bir kişi olabiliyor

bilemiyorsunuz…

Köyü özledim

Hem de çok

Şimdi bekliyorum