İstanbul’cuğum bize müsaade kalkalım artık…

Bir bebek geldi ailemize, bir yıldan fazladır dünyada bize eşlik ediyor. Doğmadan önce, doğduğunda ve sonrasında hep rüyalarıma girer. Geçenlerde annesinin karnına geri girdiğini sonra yeniden doğduğunu izledim rüyamda. Aynı günlerde -tam tespit yapamadık- ablam da kuzenimizin yavrusunu, ağzına sakladığını ve bebeğin annesinin içine geri döndüğünü ardından yeniden doğduğunu görüyor rüyasında.

Besbelli sadece kendi ailemle ilgili bir durumun altını çiziyor bu rüya: “İstanbul bize müsaade şekerim, artık kalkma vakti. Bir gidip yeniden doğmamız gerekiyor da…”

Ablam, eniştem ve bir kuzenciğim dışındaki tek tük akrabalarımız -ki bir gün yollar başka yerlerde kesişecek biliyorum ben- dışında toprak olmuş bedenlerden gayrı aile kalmıyor şehirde. İki-üç nesildir bizi misafir eden İstanbul’dan ayrılmak benim için zaten zor olmamıştı. Şimdi benle birlikte başlayan göç yaşı kocaman olmuş anne, baba, teyze, enişte tarafından sürdürülüyor. Başkasının zoruyla olmayan ama artık zorunlu olan bir göç…

Demir kadar sağlam bir irade, sarsılmaz bir iç huzuru, azizlere yakışacak bir hiçlik hali, sabır, kabullenicilik, farklı bir kavrayış ve/veya müthiş bir aşk hatta tutku, güçlü aile bağları, gerçek üstü bir hayal kurma gücü, sadık bir kentlilik bilinci, dayanışma ruhu, zengin bir topluluk, sarsılmaz bir inanç gerektiriyor bu şehir (tohumları atan, gelecek güzel İstanbul’un peşinde olanlara da selam olsun). Sabır ölçer olsa çatlar biliyorum da işte o yüzden kalan canlara nasıl destek olurum düşünüp duruyorum. Vallahi düşünüyorum…

Bu rüya ancak hayra yorulur hayra, ölmeden ölüp dirilmeden doğacağız belli ki. Yepyeni, tanımadık acılar çekeceğiz topraktan başımızı çıkartana kadar, sonrası güneş! Sonrası güneş de bunun rüzgarı var, bulutu var, dolusu, donu var. İnsana dair eziyetleri de var yok değil de artık biz de o zaman geldiğinde körpeliğimizi, çömezliğimizi atmış accık palazlanmış olacağız biliyorum. Aileme güveniyorum hem de çok! Hayra alamet olsun göçümüz.

Reklamlar

İstanbul’cuğum bize müsaade kalkalım artık…” için bir yorum

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

w

Connecting to %s