Hayat beni -bildiği gibi- sevsin

Çok korkuyor-muş-um, olduğumu sandığım kişi olamamaktan, bulduğumu düşündüğüm Burcu’yu kaybetmekten, hatta belki de çoktan kaybetmiş olmaktan. Kimim ki ben!? Ben kimim? Bu ne cüret? Neyi bulmuşum da kaybediyorum?

Ne zamandan beri korkuyordum, kaybedeceğimi bile bile savaşıyordum hayatla???

Nasıl var gücümle savaşıyor, direniyor, taviz vermiyor, sözüm ona sabrediyordum?

Neymiş yahu savaştığım?

Hayat! Yaşam! Canlılık! Nefes! Döngü! Devr-i daim olan!

Hani şu kutsal (!) saydığımız, uğruna öldüğümüz ve öldürdüğümüz, ölümüne savunduğumuz… Ölümle bir olan, ölümden doğup ölüme giden olan.

Neden?

Bilmiyorum.

Şimdilerde neden sorusunun peşinden gitmelere gücüm yok yavrum. Şimdilerde bir bebeğin ağır ağır, rehavetle uyanışı gibi yavaş ve büyük bir açlıkla uyanıyorum. Sebep sonuç ilişkilerini kurma devrelerim emekli oldular. Aslında biliyor musun şimdilerde hiçbir şeyden emin değilim, olamıyorum.

Bilmiyorum.

Olsun varsın, gelsin alsın beni Hayat ve bildiği gibi yapsın.

Hah! Böyle olmalı ve oluyor da zaten, ya ne olacaktı?

Direnen, savaşan halim ne bilsin başka bir yolun mümkün olmadığını?!

Gerçeği bulacakmış içimdeki SAF bebe, onun peşindeymiş ömrü boyunca çünkü bulduğunda ilan edecekmiş:

KAYIP, KAÇAK GERÇEK BULUNDU!

Al bebeğim sana gerçek:

Gerçek dediğin bembeyaz bi sayfa, senin tarafından kirletilmemiş.

Yazdığın tüm cümleleri, oraya buraya yaptığın bütün karalamaları siler gibi, sarfettiğin sözleri geri alır gibi, şimdiye dek inandıklarından soyunur gibi, kat kat üstlendiklerini tek tek bırakır gibi, benim diye beğenerek kabul ettiklerini yavaş yavaş iade eder gibi…Bina ettiğin ne varsa hepsini yıktığında, her şeyden vazgeçtiğinde karşına çıkan olacak işte gerçek.

Biliyor musun tatlı bebeğim, bu saydıklarımı yapmaya kalkma sakın, aldanma çünkü bu senin işin değil. Hsin ve hayatsın aynı zamandaNe zaman bırakırsın savaşmayı, bırakırsın senin olmayan davayı kovalamayı o zaman Hayat olursun biriciğim. Hayat olursun ve yıkılacak ne varsa yıkarsın, seni bekleyen gerçeğine kavuşursun.  Savaşı bırakmak istemen ve sadece evet demen yetmez mi sanıyorsun?

Gelsin ve sevsin beni Hayat, bildiği gibi, dilediği gibi…

Reklamlar

Hayat beni -bildiği gibi- sevsin” için 6 yorum

  1. Kesinlikle. Valla artık iyiyim gibi görünmekten ve gibi gibi birçok şeyden bıktım yazını da okuyunca tek olmadığımı hissetmek mutlu da etti hani😊. Yazılarının devamını bekliyorum, başarılar…

  2. Tek başımıza değiliz evet. Bize benzeyen birileri hep varlar, oralarda bir yerlerde… Yazılar yazdırsınlar kendilerini ben de bekliyorum :)

  3. Benim için şu ara zor ya Bülent Ersoy dinliyorum kendisi gecelerrrr diye bağırıyor bende vizelerrrrr diye. İnşallah vizelerrrrr sonra bizlerde son demleri yaşayan Sonbaharın bir akşamında birşeyler zikrederiz inşallah. Selam ve dua eder dualarinizi beklerim selâmün aleyküm

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s